Kiedy wynaleziono pierwszą sztuczną kończynę?

Drewniane nogi były w użyciu od czasów rzymskich, lecz pierwsze realistycznie wyglądające sztuczne kończyny – pro­tezy – wprowadził szesnastowieczny chirurg francuski, Ambroise Parę. Jedna z jego protez (a mówiąc poprawnie ortez) ręki miała nawet palce, którymi można było oddzielnie poru­szać za pomocą układu dźwigni.

Dwie wojny światowe nadały nowy impet konstrukcji sztucznych kończyn, gdyż wielu żołnierzy, dzięki coraz lepszej medycynie wojskowej, przeżyło amputację. Wprowadzono nowe, lekkie materiały i lepsze mechaniczne stawy, początko­wo dla kończyn dolnych, a następnie – po II wojnie światowej – także dla górnych. Sztuczne biodra wprowadzono po raz pierwszy w początkach XX wieku, choć dopiero w latach 70. operacje wymiany stawu biodrowego stały się rutynowe.

Bez względu na to, jak skomplikowana jest proteza lub orteza, jej użycie będzie niemożliwe, jeśli jej się dobrze nie do­pasuje. Najnowszym udoskonaleniem jest tulejka Hanger Comfort Flex, wykonana z „inteligentnego” plastiku, który „zapamiętuje” kształt kikuta i się do niego dopasowuje. Tulej­ka ma anatomicznie zaprojektowane kanaliki i wyżłobienia, by jak najlepiej pasowała do mięśni, kości, ścięgien i naczyń krwionośnych kikuta. Wewnątrz jest elastyczna, co umożli­wia dobrą stabilizację boczną oraz tył-przód. Jest też wygod­na dla użytkownika, gdyż zapobiega obracaniu się sztucznej kończyny oraz powstawaniu ucisku w jakimkolwiek miejscu. Osoby, u których taką tulejkę zastosowano, mówią, że dzięki niej mogą lepiej korzystać z protezy, a więc nawet powrócić do pracy oraz w pewnym zakresie uprawiać sport.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.

Google